بخش کندوان در دامنه کوهای بزگوش واقع شده است. از نظر موقعیت جغرافیایی ازسمت شمال به شهرستانهای اردبیل و سراب؛ از سمت مشرق به شهرستان خلخال؛ از سمت جنوب به بخش مرکزی شهرستان میانه محدود می شود. مرکز این بخش شهر ترک می باشد. که جمعا دارای سه دهستان به نامهای دهستان کندوان ؛ دهستان گرمه شمالی و دهستان تیر چای است. سابقه این منطقه از نظر بخش بودن طولانی بوده و درحدود سالهای 133۰هجری شمسی به عنوان بخش ترک مطرح بود است ولی به جهت سیاستهای غلط ورژیمهای منحوس گذشته از بخش بودن خارج شد. و دوباره در دی ماه 1368 با عنوان بخش کندوان به تصویب وزارت کشور رسید. به جهت وجود محرومیتهای بی شمارش جزء مناطق محروم به حساب آمده و خوشبختانه از آن به بعد اقدامات فراوانی در جهت محرومیت زدایی این بخش به عمل آمده است.
بخش کندوان دارای 5605 خانوار و 87 روستا و 36هزار نفر جمعیت و 36 روستای آن دارای دهیاری می باشـد که به علـت فاصـله آنها از مرکز بخش از پراکندگی قابـل محسوسی بر خوردارند. به طـوری که فاصله آخرین روستا 60کیلومـترو نزدیک ترین روستا در حدود 3 کیلومتری قرار دارد و همچنین فاصله مرکز بخش(شهر ترک) تا شهرستان میانه 25 کیلومتر می باشد. بخش کندوان در مدیریت آب و خاک مقام اول استانی را دارد و برخی از روستاها این بخش در تولید محصولات کشاورزی رتبه اول استانی را در دست دارند.این بخش به دلیل وجود پتانسیل های بالقوه توسعه از قبیل منابع آب و ذخیره طبیعی آن(وجود کوهای سر به فلک کشیده بزگوش و کوهای میدانداغی) و وجود خاک نسبتا مرغوب وآب کافی (به ویژه دهستان تیر چای به لحاظ وجود باغات و تولید میوه سر آمد این بخش به شمار می باشد.)اما به دلیل عدم برنامه ریزیها صحیح در جهت استفاده بهینه از امکانات خدادادی و عدم توجه به بخش کشاورزی بعد از جریان اصلاحات اراضی در دوره گذشته فشار زندگی کشاورزان زحمت کشی را به زانو در آورده بود. فلذا وضع کشاورزی و دامداری در حالت اسفباری قرار داشت که به دنبال آن مهاجرت های چشم گیری از روستاهای همجوار و حتی از مرکز بخش(ترک) به پایتخت یا شهرهای دیگر صورت گرفت. با وقوع انقلاب اسلامی فعالیتـهای چشمگیری در رشته کشاورزی انجام گرفت. اما با این حال شغل عده ای از مردمان این منطقه کشاورزی و دامداری و صنایع دستی است که امید است با برنامه های در دست اجرا و طرحهای آینده و با همکاری اهالی متدین منطقه چهره این بخش متحول شده و به یکی از مناطق نمونه و موفق کشور عزیزمان تبدیل شود.
(بخش كشاورزی)
منطقه كندوان به دليل پتانسيلهاي بالاي كشاورزي و صنعتي ، گام مهمي را در توسعه به يمن توجهات و تلاشهاي مختلف برداشته است.. منطقه كندوان از نظر غالب منطقه اي زراعي و كشاورزي است . وجودآب فراوان و اراضي حاصلخيز ، منطقه را به يكي از قطبهاي كشاورزي شهرستان و حتي منطقه تبديل نموده است.محصول عمده غالب كه در اين منطقه كشت ميگردد گندم و جو است. استفاده ازكشاورزي مكانيزه در منطقه در قسمتهايي كه تردد كمباين و آلات كشاورزي امكانپذير است وجود دارد و غير از آن كشاورزي بصورت سنتي جريان دارد. همچنين وجود باغات سرسبز يكي از عمده فعاليتهاي مهم منطقه است .باغات سيب ، گردو و زردآلو از ميوجات غالبي است كه در منطقه پرورش داده ميشود . برخي از محصولات منطقه نظير سيب روستاي توشمانلو به خارج از كشور صادر ميگردد و كيفيت خوبي را دارد . علاوه بر اين ميوجات ، ميوه هايي چون ، گيلاس ، هلو ، و آلبالو نيز در منطقه وجود دارد. ذرت هم از توليدات منطقه به شمار ميرود كه تنها در 40 هكتار از زمينها منطقه كشت ميگردد همچنيني توليد زنبور عسل و عسل طبيعي به دليل طبيعت و دامنه هاي زيبا و غني در منطقه رواج دارد.

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :